Bolbitius vitellinus (Pers.) Fr. (1836)

Kapelusz złocistożółty, intensywnie żółty, szybko płowiejący szarobrązowy; 20-50(60) mm, początkowo jajowaty, potem wypukły i płasko rozpostarty, wtedy promieniście popękany, cienkomięsisty, błoniasty; gładki i śluzowaty, błyszczący, powierzchnia delikatnie włóknista. Młody brzeg kapelusza przeświecająco prążkowany, potem bruzdowany lub pofałdowany.

Blaszki średnio gęste, gliniastożółtawe, dojrzałe ochrowordzawe, wolne.

Trzon bardzo długi, wysmukły, 60-100 x 3-7 mm, rurkowaty, bardzo łamliwy, bladożółty z białawymi kosmkami, mączysty do kleistego, u szczytu bardziej żółtawy.

Miąższ bardzo cienki, delikatny, żółtawy, bez wyróżniającego się smaku i zapachu.

Wysyp zarodników rdzawobrązowy. Zarodniki podłużnie elipsoidalne, gładkie, żółtobrązowe, 12-13 x 6-7 µm.

Posplity. Owocniki pojawiają się od maja do października, pojedynczo lub w małych grupach, w żyznych miejscach na szczątkach drewna i innych resztkach roślinnych.

Common. Spring-fall, solitary or in small groupd, on wood debris or plant rests in rich in nitrogen places.

Niejadalna.

Inedible.

B. reticulatus

U gnojanki żółtawej (Bolbitius vitellinus) występuje znaczne zróżnicowanie masywności owocników. W zależności od odżywienia grzybni mogą być one cienkie i zwiewne do stosunkowo grubych i masywnych.

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąpiona tekstem który właśnie czytasz. Pełna wersja to nie tylko pełen tekst opisów i artykułów, to także wszystkie pełne ilustracje i in