| Cechy makroskopowe Macro |
Kapelusz higrofaniczny, wilgotny ciemny, czerwonobrązowy bez żółych odcieni, ochrowy, brązowy, wysychając staje się jaśniejszy; powierzchnia z wyraźnymi, ciemniejszymi od kapelusza, ±odstającymi, łuseczkami barwy ciemnobrązowej, czarniawej, czerwonobrązowej, łuseczki mniej lub bardziej gęsto pokrywają kapelusz do jego brzegu; 35-75(100) mm średnicy, wypukły, z wiekiem płaski; brzeg początkowo podwinięty, wilgotny prześwitująco prążkowany.Blaszki białe, z wiekiem jasnoróżowe z czerwonobrązowymi plamami; przyrośnięte i krótko zbiegające. Trzon w górze białawy, ku podstawie ciemniejszy, czerwonobrązowy do czarnobrązowego, podstawa żółtozielona; 60-150 × 5-25 mm, równogruby, podstawa ±rozszerzona; powierzchnia poniżej pierścienia z licznymi białawymi kłaczkami zakończonymi ciemnobrązowymi łuseczkami, większa ich liczba w górnej części trzonu, są raczej trwałe; powierzchnia powyżej pierścienia bruzdowana; z wiekiem trzon pusty. Pierścień biały, gruby, czasem rozszczepiony na dwoje, wełnisty, trwały, brzeg i spodnia strona pierścienia z rzędami ciemnych łuseczek ciemnobrązowymi do czarnych. Ryzmorfy u podstawy trzonu są spotykane bardzo rzadko. Miąższ biały, z wiekiem z mięsnoróżowym odcieniem; zapach przyjemny, grzybowy, owocowy; smak początkowo łagodny, po dłuższej chwili nieprzyjemnie drażniący. Barwa wysypu zarodników jasnokremowa. | ||
| Cechy mikroskopowe Micro |
Zarodniki elipsoidalne, gładkie, hialinowe z kroplami, 7.5-10 × 5-7 µm, Qav= 1.4-1.7. Podstawki ze sprzążkami. | ||
| Wartość Importance |
Jadalna podobnie jak i pozostałe opieńki. Zobacz uwagi na stronie rodzaju opieńka (Armillaria). | ||
| Występowanie | Najczęstsza z naszych opieniek. Owocniki wyrastają od lata do późnej jesieni, zwykle w wiązkach, ale dość często też pojedynczo, na martwym i żywym drewnie, zwłaszcza na świerkowym, rzadziej nai innych iglastych, rzadko na liściastych. Zdecydowanie preferuje kwaśne gleby.VIII1:00; IX2:98; IX3:98; X2:97; X3:02; | ||
| Uwagi Remarks |
| ||
| W rejestrze grzybów chronionych i zagrożonych (GREJ) |
| ||
| W publikacjach po 2000 r. | Armillaria ostoyae (Romagn.) Herink - Basidiomycota synonimy: A. obscura (Schaeff.) Herink ss. Marxm., A. polymyces (Pers.) Singer & Clemencon Ławrynowicz i in. 2002, Żółciak 2000, Nita i Bujakiewicz 2005, Łuszczyński 2000 a (as: Armillaria obscura), Szczepkowski i in. 2008, Żółciak 2003, Miśkiewicz 2000a, Łuszczyński 2000c (as: A. obscura), Lisiewska i Król 2007, Łuszczyński 2007, Łuszczyński 2008, Żółciak 2007, Wojewoda 2008, Fiedorowicz 2009, Kujawa 2009, Kujawa 2009a, | ||
| Literatura (REFERENCES) | Bas C., Kuyper Th. W., Noordeloos M.E., Vellinga E.C. 1995 - Flora Agaricina Neerlandica. Vol. 3. Tricholomataceae (2). p.36 [80.3] Breitenbach J., Kraenzlin F., 1991 - Fungi of Switzerland 3 - Boletes & Agarics 1st part n.135 [26III] Hagara, L., Antonin, V., Baier, J., 1999 - Houby. p.171 [49] Bon, M., 1997 - Flore Mycologique d'Europe 4. Les Clitocybes, Omphales et ressemblants. p.92 [67.4] | ||
| W Internecie (LINKS) | Lista (4) linków zewnętrznych, w tym miejscu, dostępna w wersji profesjonalnej; tutaj użyj linku w tytule tego bloku aby je odszukać. List of (4) external links available in professional version; here use link on the left to locate it. | ||
| Fotografie 1:1 (Natural size photographs) |
Strona z fotografiami sprowadzonymi do naturalnego rozmiaru (skala 1:1) dostępna tylko w wersji profesjonalnej Page of natural size photographs (scale 1:1) availlable in professional version |
| Inne fotografie Additional photographs | |||
| |||
|

Armillaria ostoyae 










