Amylocystis lapponicus (Romell) Bondartsev & Singer, (1944)

Owocniki jednoroczne. Kapelusz bokiem przyrośnięte do podłoża lub rozpostarto odgięte, rzadko rozpostarte; 50-150 mm szerokości, płaskie, ku nasadzie grubiejące, do 30 mm grubości, półkoliste, rzadziej muszlowate, zwykle pojedyncze, rzadziej dachówkowato zrośnięte; powierzchnia filcowata, szczeciniasto, przylegająco owłosiona, z wiekiem naga; z początku biała, rdzawobiała, przy ucisku i z wiekiem (oraz przy wysychaniu) czerwonordzawa; nierówna, nieregularnie falisto powyginana; niestrefowana; brzeg tępy do ostrego, zwykle ciemniejszy i owłosiony.

Pory białe, z wiekiem i przy ucisku czerwonobrązowawe, wyschnięte ciemnobrązowe; kanciaste do labiryntowatych, 0.3-0.5 mm szerokości, 2-3(4) na mm. Rurki 1-4 mm długości.

Miąższ biały do ochrowego, przy górze czerwonawy; świeży o soczystej, mięsnej konsystencji, wyschnięty twardy jak kość; do 20 mm grubości. Zapach przyjemny, silny ale zanikający. Wg. mojej obserwacji w pierwszym odczuciu przypomina zapach spalonych kapiszonów lub "zapach gabinetu dentystycznego". Smak nieco gorzki, podobny do anyżu.

Wysyp zarodników biały. Zarodniki wydłużone, elipsoidalne, u podstawy nieco zaostrzone, gładkie, hialinoe, nieamyloidalne, 7-10 × 2.5-3.5 µm.

Bardzo rzadki. Gatunek związany z pierwotnymi lasami iglastymi. Owocniki wyrastają w lipcu i sierpniu (także wczesną wiosną po stopieniu się śniegu), na leżących, silnie zbutwiałych, kłodach świerku, jodły, sosny, w miejscach ocienionych i wilgotnych.

W Polsce podlega ochronie. Powoduje brunatną zgniliznę drewna.

Nazwa rodzajowa odnosi się do amyloidalnych cystyd. Podobny drobnoporek kruchy (Tyromyces fragilis) (=Oligoporus fragilis) różni się brakiem amyloidalnych cystyd.