muchomor zielonawy odmiana biała


Amanita phalloides var. alba (Vittaldini) J.-E. Gilbert
muchomor zielonawy odmiana biała (muchomor sromotnikowy albinotyczny)


Amanita phalloides var. alba
pokrój / habit; 22.09.2006, Białowieża; znal. 060922.1
Copyright © by Marek Snowarski

Cechy makroskopoweMacro Amanita phalloides var. alba

Kapelusz o średnicy od 5 do 15 cm; biały, ewentualnie z bardzo słabym zielonym odcieniem, co jest lepiej widoczne u wysuszonych egzemplarzy. Kapelusz początkowo półkulisty, potem wypukły do rozpostartego. Powierzchnia kapelusza zwykle bez łatek, gładka, w czasie wilgotnej pogody nieco lepka, sucha błyszcząca.

Blaszki są białe, z wiekiem kremowe; gęste; średnio szerokie; wolne.

Trzon biały. Podstawa trzonu jest zagłębiona w ziemi, bulwiasto zgrubiała i otoczona wyraźną, dobrze rozwiniętą, wysoką, odstającą, białą pochwą, podczas wyciągania z podłoża i u starych owocników pochwa może być uszkodzona i niewyraźna.. Pierścień wyraźny, zwieszony; biały; może być zerwany podczas wzrostu lub przez czynniki zewnętrzne, u starszych owocników zanika, może nie być widoczny.

Miąższ biały, niezmienny; w kapeluszu miękki, w trzonie twardy; zapach intensywny, zwłaszcza u dojrzałych osobników; słodkawy (podobny do zapachu sztucznego miodu), smak łagodny i słodkawy (lekko orzechowy) - nie przeprowadzać próby smakowej - ktoś już to zrobił za ciebie!.

Barwa wysypu zarodników biała.

ZarodnikiSpores
Amanita phalloides var. alba
spores in IKI

Zarodniki prawie kuliste do szerokoelipsoidalnych, gładkie, bezbarwne, amyloidalne, 7-12 x 6-8 µm.|Spore print white. Spores subglobose to broad elipsoid, smooth, hialine, 7-12 x 6-8 µm.

WartośćImportance   Śmiertelnie trujący, tak samo jak muchomor zielonawy (Amanita phalloides).
Występowanie   Rzadko spotykana forma albinotyczna muchomora zielonawego (Amanita phalloides). Najczęściej wyrasta w lasach liściastych.
Mylenie z pieczarkami W przypadku białej odmiany muchomora zielonawego (Amanita phalloides) istnieje szczególne ryzyko pomyłki z zbieranymi do jedzenia białymi grzybami jak np. pieczarki.

Pieczarki pewnie odróżnia się od muchomorów po następujących cechach:

- pieczarki jedynie w młodości mają białe blaszki; szybko, wraz z rozwojem, blaszki pieczarek stają się różowe, następnie brązowe lub czarne – muchomory przez cały czas rozwoju mają jasne białe, kremowe lub zielonkawe blaszki

- barwa blaszek wynika z barwy dojrzałych zarodników; łatwo sprawdzić, że barwa wysypu zarodników pieczarek jest ciemnobrązowa, u muchomorów jest biała

- gatunki pieczarki zbierane do konsumpcji nie mają rozwiniętej pochwy u podstawy trzonu, podczas gdy niebezpiecznie trujące muchomory mają podstawę trzonu bulwiasto zgrubiałą i otoczoną pochwą

UwagiRemarks
Amanita phalloides
A. phalloides
  U wysuszonych owocników powierzchnia kapelusza może mieć zielonkawy odcień, podobny do tego jaki ma typowa forma tego gatunku.
W rejestrze grzybów chronionych i zagrożonych (GREJ)
Specyfikacja zapisów na dzień 2010.03.10 14:35

Przyjęte do rejestru:
· z podanym ATPOL: 52418 GC-65,

W Internecie (LINKS) Lista (1) linków zewnętrznych, w tym miejscu, dostępna w wersji profesjonalnej; tutaj użyj linku w tytule tego bloku aby je odszukać.
List of (1) external links available in professional version; here use link on the left to locate it.
Fotografie 1:1
(Natural size photographs)
Strona z fotografiami sprowadzonymi do naturalnego rozmiaru (skala 1:1) dostępna tylko w wersji profesjonalnej
Page of natural size photographs (scale 1:1) availlable in professional version


Wybrane znaleziska. Kliknij na miniaturkę aby zobaczyć tablicę wszystkich fotografii:
Selected collections. Click on small photo to see all pictures:
Amanita phalloides var. alba

06 09 22 - 1 - 32 fot.
(Białowieża)
spores: 9.2 × 7.4, Q= 1.3, N= 15



Copyright © 2006-2009 by Marek Snowarski
Ostatnia zmiana/MODIFIED: 13.11.2009 (utworzona/CREATED 30.11.2006) | Zobacz też rośliny naczyniowe Polski, atlas roślin
Wersja publikacji: 2010.03.10w