Agaricus campestris L. (1821)

Kapelusz biały, stary z brązowym odcieniem; 50-120 mm średnicy, początkowo półkulisty, z wiekiem wypukły i w końcu rozpostarty; brzeg długo podwinięty, młody ze zwieszającymi się fragmentami osłony; powierzchnia gładka i lśniąca, satynowa, z wiekiem czasem słabo spękana na drobne, przylegające nieco szarzejące lub szarobrązowe łuseczki. Miejsca uciśnięte nie żółkną lub jedynie nieznacznie.

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąpiona tekstem który właśnie czytasz. Pełna wersja to nie tylko

Trzon biały, brązowiejący z wiekiem; 50-80 × 10-25 mm, cylindryczny, u podstawy nieco zwężony lub zaostrzony, nie dłuższy lub nieznacznie dłuższy niż średnica kapelusza; powierzchnia włóknista do drobno kłaczkowatej. Pierścień błoniasty, zwisający, słaby, delikatny, zanikający.

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąpiona tekstem który właśnie czytasz. Pełna wersja to nie tylko pełen tekst opisów i artykułów, to także wszystkie pełne ilustracje i inne elementy niedostępne w tym przeglądzie atlasu. To korzystanie z całego bogactwa informacji atlasu.

Wysyp zarodników czekoladowobrązowy. Zarodniki szerokoelipsoidalne, gładkie, grubościenne, z drobną porą rostkową, 6.5-8.5 × 4.5-6 µm [80.5].

Pospolita. Owocniki wyrastają od lata do jesieni, zwykle w grupach, na pastwiskach, łąkach, polach, zwykle na glebach żyznych. Rzadziej wyrasta w parkach i uprawach leśnych.

Jadalna.

Jest też odmiana z brązowymi łuseczkami na kapeluszu - var. squamulosus, z brążowo włókienkowatą powierzchnią kapelusza var. fuscopilosellus.

A. arvensis

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąpiona tekstem który właśnie czytasz. Pełna wersja to nie tylko pełen tekst opisów i artykułów, to także wszystkie pełne ilustracje i inne elementy niedostępne w tym przeglądzie atlasu. To korzystanie z całego bogactwa

A. xanthodermus

Jeśli podstawa trzonu silnie żółknie a pieczarka ma nieprzyjemny zapach karbolu, to jest to trująca pieczarka karbolowa (Agaricus xanthodermus).

Blaszki młodych pieczarek są jasne. W trakcie dojrzewania różowieją i następnie stają się ciemnobrązowe, tak samo jak i barwa wysypu ich zarodników. Jest to cecha pewnie odróżniająca pieczarki od muchomorów. Muchomory mają zawsze białą barwę wysypu zarodników i także w wieku dojrzałym jasne, zwykle białe blaszki.

Amanita virosa

Amanita phalloides var. alba

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąpiona tekstem który właśnie czytasz. Pełna wersja to nie tylko pełen tekst opisów i artykułów, to ta