Agaricus arvensis Schaeff.

Kapelusz biały, białawy, z wiekiem blado ochrowy, żółknący; 80-120(150) mm średnicy, półkulisty, z wiekiem płaski, czasem z obłym garbkiem; powierzchnia sucha, gładka, aksamitna, rzadko pękająca na drobne, cienkie przylegające łuseczki, otarta przebarwia się mniej lub bardziej żółto, ochrowożółto.

Blaszki początkowo białawe, młode (tuż przed otwarciem kapelusza lub wkrótce po) bladoszaroróżowe, dojrzałe purpurowobrązowe, czarnobrązowe; gęste, wolne, wąskie; ostrza gładkie.

Trzon biały, białawy; 50-160 x 10-20 mm, nieco rozszerzający się ku podstawie lecz bez bulwki; powierzchnia gładka, poniżej pierścienia rzadko drobno łuseczkowata, otarta żółknie; trzon pełny, z wiekiem wydrążony. Pierścień trwały, gruby, spodnia strona pierścienia pęka gwiazdkowato na wyraźne ułożone obwodowo łuseczki.

Miąższ biały, nieco żółknący - w podstawie trzonu i pod skórką kapelusza; zapach anyżowy lub migdałowy, nie zawsze wyraźny; smak łagodny. Reakcja Schaeffera pozytywna.

Pileus white, whitish, in age pale ochre, yellowing; 80-120(150) mm broad, hemishperic, plane in age, sometimes with obtuse umbo; surface dry, smooth, satiny, rarely cracking on minute, addpressed scales; bruising more or less yellow, ochra-yellow.

Lamellae whitish, soon becoming pale-pinkish-gray, mature purple-brown, blackish-brown; dense, free, narrow; edges smooth.

Stipe white, whitish; 50-160 x 10-20 mm, enalarged downwards, base not bulbous; surface smooth, below ring slightly wooly or scaly, bruising yellow; solid, hollow in age; ring membranous, persistent, thick, underside cracking star-like leaving distict radial scales.

Flesh white, sligthly yellowing - in stipe base and under cuticule; odour of anise or almonds, not often distinct; taste mild. Schaeffer reaction positive.

Wysyp zarodników czekoladowobrązowy. Zarodniki elipsoidalne, gładkie, 7-9 x 5-6 µm.

Spore print chocolate-brown. Spores ellipsoid, smooth, 7-9 x 5-6 µm.

Częsta. Od lata do jesieni, zwykle w grupach, poza lasami, na łąkach, pastwiskach, w zaroślach i na brzegach lasów.

Common. Summer-fall, outside of forests, on grass-lands, pastures, parks, on the edge of woods.

Jadalna i bardzo smaczna.

Edible and choice.

A. campestris

Drugi rosnący poza lasami pospolity gatunek pieczarki – pieczarkę łąkową (Agaricus campestris) odróżnimy po tym, że dojrzewająca ma żywo różowe blaszki oraz przyjemny grzybowy, „pieczarkowy zapach” lecz nie jest to zapach anyżowy; jej pierścień jest słaby cienki i delikatny i wraz ze wzrostem szybko zanika.

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąp

A. silvicola

Podobne cechy ma biała, żółknąca, o zapachu anyżu, ale rosnąca w lasach: pieczarka zaroślowa (Agaricus silvicola) (=essettei, abruptibulbus) odróżnimy ją dzięki wyraźnej, obrzeżonej bulwkowatej postawie trzonu.

For comparison with deadly amanitas see comments on Amanita page. Among Agarics one should notice Agaricus xanthodermus with strongly bruising yellow stipe base and with intensive, unpleasant smell of phenol.
Similar white, bruising yellow, with anise odour grows in woods Agaricus silvicola (=essettei, abruptibulbus) have distinct, marginate bulb at stipe base.

Amanita virosa

Blaszki młodych pieczarek są jasne. W trakcie dojrzewania różowieją i następnie stają się ciemnobrązowe, tak samo jak i barwa wysypu ich zarodników. Jest to cecha pewnie odróżniająca pieczarki od muchomorów. Muchomory mają zawsze białą barwę wysypu zarodników i także w wieku dojrzałym jasne, zwykle białe blaszki.

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąpiona tekstem który właśnie czytasz. Pełna wersja to nie tylko pełen tekst opisów i artykułów, to ta